Ode an das Ficken.

24 feb 2011 1 reactie

door beautybootykillerqueen inMijmeringen Tags:discovery channel, seks, taboe

Naar aanleiding van de viering van LadyPornDay, op initiatief van Rabbit Write, kan ik de kans om schaamteloos te schrijven over neuken, rampetampen, poepen, van jetje geven, batsen, palen, vossen, pompen,…kortom, over Dat Waar De Meeste Synoniemen Voor Bestaan, niet aan mij voorbij laten gaan.

Ik kan mijzelf geen trouwe pornokijker noemen, daarvoor is mijn frequentie en hormonenspiegel te onregelmatig. Ik herinner me wel nog levendig de eerste ontmoeting. Ik was elf, de video lag waarschijnlijk al jaren in het dressoir, simpelweg ‘verstopt’ achter de naaibak. Mijn ouders waren er blijkbaar gerust in dat hun kroost nog jaren in zorgeloze onwetendheid zou vertoeven. Helaas.
De titel gaf niet echt veel prijs. Een witte doos met in sierlijk rode letters “Love Skills” op gedrukt, vergezeld door een halfnaakte vrouw met gesloten ogen, omhuld in een mistig wit kleed. U merkt al dat het niet om full blown triple X merchandise ging. Dié exemplaren liggen nu in mijn vader zijn bureau, in een cd-opberger waar ik nog stickers van Studio Brussel op heb gekleefd om mijn cd’s van Alanis Morissette en Lais toch een beetje hip te maken. Mijn tienerhart bloedt.

Neen, Love Skills was een handleiding. Het begon met een lieflijke uitleg over het uitstellen van het orgasme, het belang van voorspel, romantiek en communicatie. De exacte volgorde kan ik me niet meer voor de geest halen. Ik herinner me enkel de zachte vrouwenstem die gedragen werd door het beeld van een jonge zwarte vrouw die zichzelf gracieus met een tuinslang natmaakt. Vooral het samenspel van de avondzon en de waterdruppels op haar huid vond ik destijds fascinerend.

Toen kwam het echte werk: de Kamasutra. Echte mensen in echte posities lagen als standbeelden op een hemelbed. Pas toen de zoetgevooisde stem klaar was met haar uitleg, kwamen de beelden tot leven en werd mijn woonkamer gevuld met zacht gekreun, wat me met het schaamrood op de wangen naar de afstandsbediening deed grijpen om het volume van vijf naar twee te verminderen. De standjes werden ook heel politiek correct uitgevoerd. Ik zag nooit eerder zo veel verschillende rassen met elkaar vermengd. Voor zover ik me herinner, zaten er geen Aziaten bij. Dat lijkt me bij nader inzien ook logisch: de mannen zijn te klein om geloofwaardig over te komen bij een blanke of zwarte vrouw en de vrouwen kreunen niet, maar piepen. Na valse borsten en aangehouden kousen is dat waarschijnlijk de grootste turn-off. Als je niet deftig kan kreunen, kreun dan niets niemendal.

Het laatste deel van de instructies ging over fantasieën. Bij uitstek mijn favoriete onderdeel. De hemelse stem bleef herhalen hoe normaal het is, zelfs gezond. Mijn schaamte viel als een laken van mij af. De decors waren overduidelijk houten platen waar je met een hoop verbeelding een groezelige buurt in herkende, met flikkerende neonlichten en katten die met veel lawaai de metalen vuilnisemmers omgooiden.
Ik ervoer hoe een ‘wildvreemde’ man (maar onvoorstelbaar knap, uiteraard) een kortgerokte vrouw oppikte en haar eer bezoedelde op de motorkap van zijn rode Chevy. Aan een armtierig strandje dat bestond uit enkele leeggegoten zandzakjes en twee ligstoelen, werd een uit de kluiten gewassen strandwachter uitgebreid bedankt door zijn bloedmooie (maar kurkdroge) drenkeling en gelijktijdig nauwlettend beoordeeld door een bescheiden publiek. De details merkte ik op dat moment uiteraard niet op. Voor het eerst in mijn leven kreeg ik het vreselijk warm, gloeide het op plaatsen waar het nooit eerder had gegloeid en voelde ik de drang om te roken, al had ik nog nooit een sigaret aangeraakt.

Ik kan enkel blij zijn dat ik de wondere wereld van de ongecensureerde mens zo vroeg heb ontdekt. Amper een jaar later zou ik vol trots het woord (enkel het woord, jawel) ‘sperma’ in de mond nemen tijdens de eerste lessen seksuele voorlichting, onder lovend gejubel van mijn meester en onbegrijpelijk gestaar van mijn klasgenootjes. Pas op mijn zeventiende heb ik mijn vroegrijpheid moeten bekopen met schaamte toen ik oprecht bezorgd vroeg aan mijn leraar biologie of de voeding van de man invloed heeft op de smaak van zijn sperma. In de oorverdovende stilte die erop volgde, kon ik de ‘oh no she didn’t’ – ook al was dat toen nog geen versteende uitdrukking – van de klas duidelijk onderscheiden. De leraar heeft er zich zo goed en zo kwaad als hij kon proberen uitlullen, maar het kwaad was geschied. Vanaf dat moment liep ik door de gangen gebrandmerkt als ‘dat oversekst meisje zonder taboes’.

Dat beeld blijft me tot op heden achtervolgen. Vrienden merken licht verontwaardigd op dat als ik erbij ben, het gesprek vroeg of laat steevast over de vunzigheden der natuur gaat. Ik heb me erbij neergelegd. Schaamte heb ik niet meer. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen op freudiaanse wijze zijn oerinstincten onderdrukt. We zijn biologisch voorbestemd om ons enkel te bekommeren om de instandhouding van onze soort en worden daarin beperkt door een moraliserend keurslijf. Niet dat ik voorstander ben van een losgebarsten maatschappij waarin we onbelemmerd elkaars kruis besnuffelen, maar we moeten ook niet doen alsof we in essentie meer dan beesten zijn.

Aldus: ga en oefen op het vermenigvuldigen. It’s good for you. Ik weet het al sinds mijn elfde.