Tabula Rasa
30 dec 2010 Geef een reactie
inMijmeringen Tags:2011, goede voornemens
Ik doe normaal gezien niet mee aan goede voornemens. Waarom weet ik niet. Misschien stel ik niet graag doelen op voor mezelf, omdat ik ook heel snel teleurgesteld zou zijn als ik episch faal. Een beetje zoals het voornemen om flink je best te doen op school, naar elke les te gaan en je cursussen goed bij te houden om uiteindelijk maandenlang tot een gat in de dag te slapen, je cursussen begin december te kopen en ze na kerst eindelijk open te slaan. Soit, je tire mon plan.
Vraag mij dan ook niet waarom ik dit jaar van gedacht ben veranderd. Ik wil al jaren stoppen met roken, wat vaker sporten en wat minder geld uitgeven maar ik heb nooit de nood gevoeld om dat op te lijsten, boven mijn bed te hangen en zo geconfronteerd te worden met de puinhoop die mijn leven is elke keer ik in slaap val en opsta. Hah, misschien is dat de reden: om mezelf een depressie te besparen. Quick thinking.
Nu goed, ik heb dus een paar concrete ideeën bijeen gesprokkeld. Maar ik wil ze niet realiseren in 2011. Ik heb namelijk een donkerbruin vermoeden dat het een klotejaar wordt. Mede omdat het getal 11 zo vreselijk is. Te veel symmetrie en te weinig schwung ofzo [/neuroot].
Om de depressie en bijkomende psycholoogkosten te ontduiken, heb ik dus mijn voornemens gespreid over vijf jaar. U leest het goed: procrastinatie ten top. Tegen 2015 wil ik graag de volgende zaken verwezenlijkt hebben:
1. Een job vinden. Zo cliché als een olifant op een springbal, maar wel het meest essentiële in het hele rijtje. Bij voorkeur een job bij vadertje staat: de wereldverbeteraar in mij wil utopisch genoeg bij de bron beginnen.
2. Onder moeders vleugels vandaan komen en alleen gaan wonen. Dat zal alvast geen vijf jaar duren want ik heb nog exact een jaar en een maand voor ik een lieftallige trap onder mijn kont krijg. De enige vereiste hierbij is dat ik tegen dan punt 1 heb vervuld, zodat mijn appartement in Gent (duh) me niet ruïneert. Al zou zakman vast wel wat gezelschap kunnen gebruiken.
3. Stoppen met roken. Ja, obviously. Ook dat hoeft geen jaren op zich te laten wachten. Ik heb mezelf altijd voorgenomen om te stoppen als ik aan kinderen begin maar dat is nu wel een beetje achterhaald, aangezien ik vermoedelijk zo onvruchtbaar ben als een muilezel. Goed dan, wilskracht en een goed lief moeten het dan maar doen. Uiteraard moet ik eerst van’t straat zijn want gelet op de hoeveelheid koekjes ik naar binnen ga werken ter placebo, zal het resultaat niet om aan te zien zijn. Maar liever dik en gezond dan…hey, wait a minute.
4. Op cultureel vlak mijn kennis van films en klassieke muziek bijschaven. Iets vaker naar Klara luisteren of gewoonweg op bezoek gaan bij oma en wekelijks een goede film bekijken. Ik leg de nadruk hierbij op ‘goed’. Een bijkomend voornemen bestaat er dus uit geen geld meer uit te geven aan stomme blockbusters in de Kinepolis maar regelmatiger Studio Skoop of Sphinx Cinema binnen te lopen, kwestie van mijn harde schijf een beetje te sparen.
5. Minder zwaarmoedig door het leven gaan. Dat wordt volgens mij nog het moeilijkst van al. Ik ben een realist pur sang en tegenwoordig staat dat gelijk aan een pessimist want het is allemaal naar de kloten. Alles en iedereen.
Wat het voornemen betreft, komt het er dus op neer om me iets minder het leed van de wereld aan te trekken en te genieten van de hoerenchance die ik heb om hier geboren te zijn. Ik veracht mezelf nu al.
6. Alcohol. Ik ben een belachelijk slechte drinker. Enkel bier verdraag ik bijzonder goed. Ik neem mij dus voor om nog meer bieren te ontdekken en alles te proberen. Hetzelfde geldt voor whisky. Ik wil heel graag het vloeibare goud leren appreciëren. Ik dank bij voorbaat mijn vele (voornamelijk mannelijke) vrienden voor hun belangeloze inzet.
7. Een lief opdoen. Zo zeggen ze dat blijkbaar, als een vuile ziekte. Het doel hierbij is dus om het idee van een normale relatie niet langer huiveringwekkend te vinden. Ik heb volgens velen onrealistische verwachtingen. Nochtans vind ik de eigenschappen die ik mijn toekomstige wederhelft toedicht niet onhaalbaar: passioneel over iets (zolang ik het niet ben), humoristisch over alles (zelfs over mij), sociaal met iedereen en intelligent wat de wereld betreft. Iemand waar ik ongekende hoogtes en laagtes mee kan beleven. Bon, hieraan wijd ik nog wel eens een aparte blog. Zucht.
8. Productiever zijn. Mezelf nuttig maken. De komende vijf maanden zal dat alvast geen probleem zijn: stage, bachpap, lessen,… Maar de kunst is om daarna niet weer af te glijden naar dat luizenleven. Een boeiende studentenjob, een overvolle agenda, nieuwe mensen, impulsieve reisjes, onverwachte avonturen: het klinkt een beetje als een nieuw Suske & Wiske-album, maar zelfs voor een trip met de teletijdsmachine zou ik mijn hand niet omdraaien.
9. Paradoxaal aan doelstelling acht wil ik ook tijd nemen voor mezelf. Dat lijstje met boeken die ik al jaren wil lezen eindelijk ter hand nemen, regelmatig yoga beoefenen, mezelf in de watten leggen door gezond te koken, met vrienden op stap gaan en niet angstvallig het uur in de gaten houden om de bus te halen, die laatste bus wat vaker missen, een heet bad nemen en een uur liggen lezen met een goed glas wijn, vaker lippenstift dragen, lingerie kopen voor mezelf.
Het was mooi geweest om het rijtje af te sluiten met een tiende voornemen, maar ik vind mezelf tot nu toe al behoorlijk ambitieus dus ga ik ophouden nu het nog kan. Voor je het weet wil ik binnen de vijf jaar een eigen huis, een kind en een reis rond de wereld op mijn palmares. Ik bespaar u bij deze dus al de blogs waarin ik jammer over mijn hoogtevrees (dag Himalaya), watervrees (dag Nijlcruise), financiële put (dag droomhuis) of uitgerekt lijf (maar dan heb ik toch een baby). Als ik in 2015 nog steeds blog, zal ik hier waarschijnlijk ontzettend hard om lachen.
Nog even een melige noot: gelukkig nieuwjaar, lievelingen.
